Teşekkür Faslı


Geleneksel ”sınav bitti, teşekkür faslı başladı” adlı senfonide bu dönem çok renkli isimler bizlerle bir arada bulundular. ”sınav varmış katılalım bari” diyerekten biraz yorgunluk biraz da üşengeçlikle katıldığımız  7. dönem sınavlarımızda dün itibariyle son bulmuş durumdalar. Lakin ‘bitse de gitsek’ mantığıyla girdiğimiz çoğu sınav arasında sahip olduğumuz bazı kahramanlar var ki onlar unutulmayacak kadar önemliler, işte bu da onlar için bir teşekkür niteliğinde. 

Öncelikle kadim arkadaşlarımdan ve sınav zamanlarında konulara anlama babında yaptığımız onca tartışma için Salih ve Arif’e,

Buhranlı teneffüs aralarında biraz nefes almamı sağlayan ve bana o çok sevdiğim tozlu,kumlu Ortadoğu yollarında insanların politik dramlarını anlatan Ömer Turan’a(pek iç açıcı olmasa da)

”Şu slayt bitse de kitap okusam ”diyerek bitirdiğim her slayttan sonra beni Kutadgu Bilig’in kutlu sokaklarında  gezdirenve işe biraz da gizem serpen, insana ve çevreye dair bildiğim ama unuttuğum olayları hatırlatan Buket Uzuner hanımefendi’ye

Karanlık ve izbe köşelerde yalnız başıma bir şeyler okurken, karalarken ya da çalışırken(gerçi hepsi çalışma başlığında toplanabilir) bana o tatlı ve hareli ışığıyla eşlik eden sevgili mumum simaver’e,

Kulaklarımdan ”çok aşığın var diyorlar” , ” istanbul seni seviyorum” ve ya ”firar” gibi ezgilerini eksik etmeyen İnce Saz grubuna, aynı zamanda yeni keşfettiğim ve nadir olarak dinlediğim gruplardan olan Abdal’a ”Mavilim mavişelim” melodisini yeniden yorumladıkları  için,

”Hep çalışma olmaz biraz da radyo ya bakalım” diyerek açtığım frekanslarda bana eşlik eden sevgili radyo fenomen ve metro fm spikerlerine o birbirinden farklı subliminal mesaj içeren yabancı şarkıları her saat başı ve hiç dinlememişçesine bir heyecanla tekrar tekrar yayınladıkları için,

Zombilerle dolu bir dünyada nasıl yaşanır? sorusunun cevabını bulmaya çalışan ve itiraf ediyorum başlarda beğenmediğim ama içindeki gizeme hayran kalarak müptelası olduğum The Walking Dead dizi yapımcı ve oyuncularına bana o klasik amerikan tarz ve repliklerini yine masumane bir şekilde empoze etmeye çalıştıkları için, (ilginç oldu bu kısım)

Okulda kaldığım sürece görev gereği yapılması gerekenleri sırf ben olduğum için erteleyen ya da yapmayan, müşfik bir insan ve daha da önemlisi sevdiğim bir abim olan güvenlik görevlisi Murat Abime bana biraz imtiyazlı davrandığı için        ( ısmarladığı yemekleri saymıyorum bile),

Dumanıyla kafamı döndüren, hoş kokusuyla Gülhane de dolaşıyormuş hissi veren ,ucuz-kaliteli-karanfilli-mentollü ve kaçak Djarum’a o pespaye anlarımda ciğerlerime sevgiyle dolduğu için,

Son olarak ta sadece sınav zamanları değil(sınav zamanı denilen şey zaten öğrenciler tarafında diğer zamanlar çalışma olmaz diye konulan bir kalıptır sadece) tüm hayatım boyunca hayatıma girip çıkan çoğu insan gibi iyi bir insan olma düsturuyla beni yetiştirmeye çalışan sevgili güzel insan anneannem’e teşekkürlerimi ve saygılarımı sunmak istiyorum, o olmasaydı ben de olmazdım. Ruhu şad, mekanı cennet olsun.

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: